Interview met JP den Tex

-Wat is voor jou thuiskomen?

Thuiskomen is voor mij langzaam dichter bij mezelf geraken. Dat kan ook
gebeuren bij een optreden, een bezoek aan een circus of tijdens het eten in
de stad met een dierbare of geliefde. En daarbij: waarlijk thuiskomen is
voor mij alles wat romantisch is: ja, ja, de heimwee naar je dromen,
precies...!


-Wanneer ben je echt tevreden over een nummer?

Ik heb veel geschreven - en ook weer heel veel weggegooid. Ik ben in
essentie een improviserend mens. Uiteindelijk vond alles pas zijn vorm in de
laatste paar weken vóór aanvang van de try-outs. En de show groeit nog
steeds, in veel opzichten... Eén ding weet ik wel zeker: de liedjes zullen
de tour 'an sich' gemakkelijk overleven. Aan de nummers is anderhalf jaar
hard gewerkt. Het zijn stuk voor stuk liedjes met een hart.

-Hoe ziet een dag in deze tour er voor jou uit?

Een dag in deze tour is altijd een soort van feestje. Het zal ook nooit
een sleur worden - want het is een eenmalig gebeuren dat zijn kracht put uit
dat simpele, unieke feit. Er is allereerst veel schurende humor in de auto,
op weg naar het theater... Vanwege de files komen we vroeg aan - en lummelen
er vervolgens heerlijk op los, prutsen aan onze gitaren etc. Babbelen met
onze (zeer gedreven) technische crew en doen een uitgebreide soundcheck.
Stoppen ons etensbakje in de magnetron, schenken een wijntje in. En dan is
het showtime...


-Wat zijn de sterkste en minder sterke kanten van je collega's?

Mijn 2 collega's hebben voor mij geen zwakke punten. Ze hebben wél sterke
punten. Sowieso zijn het alle 2 erg goeie zangers. Waarbij Paul (vanuit een
klassiek perspectief) de 'rijkste' stem heeft. Kees zoekt wellicht nog iets
meer dan Paul naar zijn vocale draai: maar zoals-ie Je Bent Niet Alleen
zingt op de cd, dat is toch heel emotioneel & pakkend! Paul 'performt' een
lied, Kees probeert het lied van binnenuit 'te worden'. Dat is een
verschillende benadering... Verder is Paul natuurlijk charismatisch aanwezig
op de buhne, heeft veel uitstraling, met zijn grote lijf. En Kees is gewoon
héél grappig. De laatste keer in Hoorn kwam ik zélf niet meer bij eigenlijk,
het was zo geestig wat hij zei en deed!


-Van welk nummer, al dan niet uit de show, zou je willen dat jij het
geschreven had?


Ik zou nooit een nummer van een ander 'hebben willen schrijven...' Want
dan zou ik ook iemand anders moeten zijn! Tenslotte probeer ik via het
schrijven van liedjes dichter bij mezelf te komen. Op weg naar huis te
geraken... (Toen Je Weg) Was in de show is bijvoorbeeld een heel ontroerend
nummer. Maar juist omdat het Paul zijn persoonlijke belevingswereld zo goed
typeert.


-In hoeverre is de voorstelling voor jou autobiografisch?

Al mijn werk is in principe autobiografisch. Maar ik overdrijf wel
graag!

-Hoe bevalt het Nederlandstalig zingen?

Nederlands zingen blijft voor mij lastig. In een koortje met Paul
en Kees klinkt het al heel oké. Maar in de solonummers worstel ik nog... Ik
ben dan ook niet van plan om er een gewoonte van te gaan maken!

-Wat ga je hierna doen?

Na de zomer ga ik weer aan de gang met mijn eigen band - en soloprogramma.
Bad French, mijn laatste cd en in Januari uitgekomen, heeft alom zeer goeie kritieken
gekregen. Komt in de zomer in Duitsland uit. Daarvoor ga ik dus eerst
promotie doen. Daarna ga ik half October weer twee maanden naar de US voor
optredens. In Februari 2008 doe ik een Nederlandse toernee met mijn band, de
Emotional Nomads.


JP, hartelijk dank voor je antwoorden!!