Interview Kunstmin

Paul de Munnik(1970) werd geboren in Dronten. Al vroeg speelde hij in bandjes als Strappin' Charles en Escape Of Search. Op de Kleinkunstacademie leert hij Thomas Acda kennen. Samen maken ze de afstudeerproductie Spectacle Coupé. Hiermee winnen ze de Pisuisse prijs, een aanmoedigingsprijs voor veelbelovend talent. En dat is inmiddels wel gebleken.

Komend seizoen staan Paul de Munnik en Thomas Acda weer in de theaters met een typisch Acda en de Munnik programma. 'Het was altijd het idee om weer samen te komen. Dat zouden we eigenlijk meteen na de rockmusical Ren Lenny Ren doen, maar die toer was nogal intensief en we wisten niet of we er klaar voor waren. Toen vroeg JP aan mij om samen met hem en Kees Prins een half jaar te toeren met een liedjesprogramma. Dat kwam eigenlijk heel goed uit. Het was heel leuk om te doen, maar moeilijker dan ik dacht. JP den Tex en Kees Prins zijn allebei ouder dan ik en hebben hun sporen verdiend. Het was een heel ander gevecht. Als Thomas en ik een programma maken en we hebben zes liedjes dan tekent zich een lijn af waar het programma over gaat; dat gaat eigenlijk vanzelf. Dat was nu niet. Met andere mensen samenwerken is altijd goed. Ik ben er flexibeler door geworden. Thomas en ik zijn nu bezig met het nieuwe programma. Er zijn al liedjes klaar. Onze programma's gaan altijd over de dingen die ons bezighouden. Het vinden van rust vormt nu de rode draad. Je gaat je realiseren dat je moet accepteren dat de dingen zijn zoals ze zijn in plaats van hoe je het graag zou willen. Je blijft je dromen houden zoals je als kind denkt dat je in het Nederlands elftal gaat spelen. En dat is ook goed. Maar het is ook goed als je kunt accepteren: "Dit ben ik nu eenmaal, hier doe ik het mee en hiermee ga ik nieuwe uitdagingen aan."
Mijn grote voorbeelden zijn Randy Newman en Tom Waits. Als je dat kan.. altijd top. Altijd inventief en geinspireerd. Een ander niveau. Het allerbeste, dat is toch waarnaar je streeft. Dat je met zoveel doorzettingsvermogen een schat aan nummers kan schrijven, zoals ook Bram Vermeulen. Voor Neerlands Hoop schreef Freek de Jonge altijd de teksten. Toen Bram op een bepaald moment ook ging schrijven, bleek ineens dat hij dat heel goed kon. Daar hoop ik ook nog altijd op. Dat er iets in gang gezet wordt waardoor ik gewoon door kan blijven schrijven. Thomas kan dat. Hij put genoegen uit dat zwoegen. Hij kan soms een week lang niet slapen als hij een nummer schrijft. Dan moet het af, leuk of niet. Die drive zou ik ook wel willen hebben, dat je een noodzaak voelt om door te gaan en er dan ook uitkomen.
We zijn heel verschillend. Thomas is de inspirator, de aanjager, de ideeenmaker. Ik ben de rust, degene die de ideeen uitwerkt, die organiseert en soms afremt.
We vullen elkaar aan; hebben elkaar nodig.


Wat heeft je gemaakt wie je bent?
Een gelukkige en veilige jeugd. Er is een soort balans, een soort rust waardoor ik me altijd en overal veilig voel. Ik ben nooit bang. Dat maakt dat ik ben wie ik ben.

Waar geloof je heilig in?
In geloof heilig in de liefde en in vriendschap. Daar kun je van alles over zeggen, maar dat is er en het is belangrijk en het is groot. Zonder dat is er niets.

Wat moet iedereen meemaken?
Niemand moet iets, maar wat ik iedereen toewens is een kind krijgen; vader worden. Kijk, misschien is de dood van iemand waarvan je houdt, waardoor je beseft hoe belangrijk mensen voor je kunnen zijn en je gaat nadenken wat belangrijk voor je is, een belangrijke gebeurtenis. De geboorte van een kind is iets waar je met je hoofd niet bij kan. Je leeft er negen maanden naartoe en dan treft het je nog als een mokerslag.

Waar ben je het meest trots op?
Op mijn kinderen maar dat is niet iets wat ik bereikt heb. Die zijn me gegeven. Maar toch... als ik iemand iets van mezelf wil laten zien, zijn het mijn kinderen.

Wat kan theater mensen bieden?
Heel veel. Belangrijk is het even ontsnappen aan je eigen leven. Anderhalf uur even helemaal weg. Maar interessanter is het als theater een spiegel voorhoudt. Dat je iets van jezelf op het podium hebt gezien, iets herkent. Dat hoeft niet geruststellend te zijn, dat misschien juist niet. Theater moet iets losmaken.


Bron: Theaterbrochure Schouwburg Kunstmin