MANNEN ONDERWEG

Deze maand pakt het voormalige Jiskefet icoon Kees Prins zijn carriere als zanger/muzikant weer op. Prins, in de jaren 90 frontman van de band Moondogs, speelt komend seizoen samen met cabaretier Paul de Munnik en singer-songwriter JP den Tex de muziektheatervoorstelling Op Weg Naar Huis.
Den Tex zegt na afloop van een try-out dat hij er door zijn makkers een beetje werd ingeluisd: "Ze deden eerst voorkomen alsof ik, zoals ik dat altijd doe, wel in het Engels mocht zingen, maar toen ik eenmaal had getekend, werd duidelijk dat dat absoluut niet de bedoeling was." Het is een beschuidiging die door de Munnik en Prins met vals gegniffel wordt onthaald.
Op Weg Naar Huis is een theaterconcert van drie mannen en drie gitaren, waarin Paul de Munnik de zes snaren af en toe verruild voor de witte en de zwarte toetsen. Wat deed Kees Prins, die niet veel affiniteit heeft met Nederlandstalige muziek, besluiten om toch mee te werken aan dit project? Prins: "Ik stelde mij voor dat de mensen de affiche met onze namen erop zouden zien en dachten: 'He, wat moeten die nou met elkaar?' We hebben nu een flink aantal nummers: vertalingen en eigen werk. Daarnaast zijn we bezig om de ruimtes tussen de nummers op te vullen, duidelijk te maken waarom we met z'n drieen bezig zijn, en hoe we in het leven staan."
Op het eerste gezicht lijken de nummers van deze show, met een fiks aantal eigen nummers en vertalingen van songs van onder andere Neil Young, Tom Waits en America(A Horse With No Name) niet veel met elkaar te maken te hebben, maar door de persoonlijke praatjes tussendoor ontstaat er toch een soort rode draad.
Waar gaat Op Weg Naar Huis volgens hen eigenlijk over? Als de Munnik dat in een zin zou moeten zeggen, dan zou die zin als volgt luiden: "Op weg naar huis kom je eerst jezelf tegen." Den Tex is het daar mee eens. "Het is toch een beetje de on the road thematiek, je weet wel, van dat boek van Jack Kerouac. Vroeger stond in de bijbel wie je was en wat je moest doen. Nu moet een mens dat 'onderweg' zelf ontdekken."
Prins kan het niet onder een noemer brengen. "Het gaat over veel dingen: de vluchtigheid van vriendschap, de onmogelijkheid van de liefde, de paradox van weg willen gaan en uiteindelijk toch weer thuis willen komen." Er beginnen ontdeugende pretlichtjes in zijn ogen te flakkeren wanneer hij eraan toevoegt: "Wanneer ik het toch in een zinnetje zou moeten vangen dan zou ik zeggen: 'Het leven is niet makkelijk!' ", een uitspraak die door zijn collega's wordt ontvangen met een bulderend gelach.

Bron: AD
Tekst: Ruud Meijer