Nooit geweest

Het gaat goed met Acda en De Munnik. Het gaat erg goed met Acda en De Munnik. Dat is jammer. Wie herinnert zich nog die twee jongens in het theater die hun liedjes voortdurend hinderlijk onderbraken door dia- en monologen? Voor twaalf toeschouwers?
Die tijden zijn jammerlijk voorbij. De presentatie van CD nummer twee werd onlangs verdomme zelfs door de AVRO geregeld: uitverkocht. Draaiorgel voor de deur van Paradiso, arbeidsvitaminenpubliek schreeuwend voor het podium, Jack Spijkerman in de zaal: blijft ons morsige dertigers dan helemaal niets bespaard? Nee. Zelfs het genoegen ons leed aan de bar weg te spoelen werd ons door de AVRO ontnomen. De oude hengelaars van het Bruinisser visserkoor zullen vast genoten hebben van hun eerste optreden in Amsterdam, maar waar waren nou die grote Mokumse muilen die om niks een mes trekken? Nog geen vlindermes om tussen de schouderbladen van de dirigent te zetten. Het ISO 9000 gecertificeerde publiek zette liever de polonaise in. Op de voet gevolgd door de cameraploegen van AT 1 tot en met 5 en die van de AVRO internetredactie ("Wel veel meisjesfans hier, hè?" "Had u ze maar niet uit moeten nodigen."). Volgende keer graag de Jostiband. Diederik van Vleuten was er toch al.

Dit kan zo niet langer. De tijd is rijp voor een goed bloederig auto-ongeluk. En niet zo een waar de heren Acda en De Munnik op hun tweede CD over zingen in hetzelfde nummer waarin ze die slappe Herman weer tot leven schrijven (heb me in geen tijden zo opgelicht gevoeld). Ik bedoel een ongeluk in de meeslepende stijl van Smeenk van Teeuwen of prinses Diana. Misschien mag Kluivert al weer achter het stuur? Of een dodelijk schot van een verwarde fan, terwijl De Munnik net zijn kruik jenever overgiet in de leeggegoten Spa Blauw fles, vlak voor een optreden. Wat Lennon kan… Want één ding is duidelijk, van de twee is De Munnik het meest perfecte slachtoffer. Wat is er hartverscheurender dan jong, mooi, talentvol en accentloos te sterven? Acda raakt na het ongeval aan nog lager wal, speelt in kennelijke staat alleen nog in het Vondelpark op zijn snaarloze gitaar en zijn mondharmonica. Acda, met zo'n delirium dat hij die spastische armbewegingen die hij nu van Joe Cocker leent uit zichzelf kan, zielsgelukkig omdat hij nu een geldig excuus heeft om nooit meer naar die genante optredens in Dronten en Uden te hoeven gaan.

Het is dit prachtig verfilmbare scenario of al het publiek onder de 29 jaar verbieden. Die hebben geen idee wat ze al aangericht hebben. Als het vuur gedoofd is is verwaterd tot Het regent zonnestralen. Geen moraliserend Niemand sterft maar blues-onterend geknoei met Van Dik Hout. Acda en De Munnik zijn gelukkig. Allemaal jullie schuld, kutpubers.


Tekst: Marc

Toevoegsel van webmaster: Wat is er mis met Uden?!?!?!?!?