(Toen Je Weg) Was

Toen ik echt vertrokken was
Toen ik eindelijk zo ver was dat ik omkeek
En de contouren niet meer zag
Van waar ik wegkwam
Toen trok jij me zomaar terug en zag ik pas
Hoeveel je voor me was

En toen ik eindelijk volwassen was
Toen ik eindelijk geloofde dat dit mijn
En alleen mijn grote mensenleven was…
Toen ik dacht dat ik kon zien
Liet jij me zien dat ik al jaren blind was
Dat ik altijd nog dat kind was
Dat ik altijd nog jouw kind was
Toen zag ik pas wat ik nooit heb kunnen zien

De weg voor je blijft veranderen
Maar je startpunt blijft gelijk
In welke richting ik ook kijk
Je zal er zijn
Je zal er zijn

Toen ik eindelijk op het punt stond
Om alles te vergooien
Zodat ik vrij was
Alleen om te bewijzen dat het aan míj was
Juist tóen liet jij me zien
Dat wat me lief was
Niet voor niets me lief was

En toen ik eindelijk gebroken was
Toen ik eindelijk begreep dat mijn verzet
Om mijn geluk te aanvaarden
Alleen maar lafheid was…
Toen ik de opluchting nabij lachend naar huis wou
Om te zeggen dat het klaar was
Liet jij me zien hoe erg het waar was…

Jouw punt was - en mijn pech was -
Je liet het zien…
Je liet het zien doordat je weg was

De weg voor je blijft veranderen
Maar je startpunt blijft gelijk
In welke richting ik ook kijk
Je zal er zijn
Je zal er zijn
Je zal er zijn zoals je was